روز اعدام بابک خرمدین و تکه تکه کردن بدنش در تاریخ 2صفر سال 223 هجری قمری انجام گرفت

 که مسعودی در کتاب مشهور مروج الذهب این تاریخ را برای ایرانیان بسیار مهم دانسته است .

 اعدام بابک چنان واقعۀ مهمی تلقی شد که محل اعدامش تا چند قرن دیگر بنام خشبۀ بابک یعنی

 چوبۀ دار بابک در شهر سامرا که در زمان اعدام بابک پایتخت دولت عباسی بود شهرت همگانی داشت

 و یکی از نقاط مهم و دیدنی شهر تلقی میشد..

برادر بابک یعنی آذین را نیز خلیفه به بغداد فرستاد و به نایبش در بغداد دستور نوشت که اورا

 مثل بابک اعدام کند.

طبری مینویسد که وقتی دژخیم دستها و پاهای برادر بابک را میبرید،او نه واکنشی از خودش بروز

 میداد و نه فریادی برمیآورد.جسد این مرد را نیز در بغداد بردار کردند.

معتصم خلیفۀ عباسی،چنانکه نظام الملک در سیاست نامۀ خود مینویسد،به شکرانۀ آنکه سه

 سردار مبارز ایرانی،بابک،مازیار و افشین رو که هر سۀ آنها به حیله اسیر شده بودند

 به دار آویخته بود،مجلس ضیافتی ترتیب داده بود که در طول آن 3 بار پیاپی مجلس را ترک گفت

 و هر بار ساعتی بعد بر میگشت.

در بار سوم در پاسخ حاضران که جویای علت این غیبت شده بودند فاش کرد که در هر بار به

 یکی از دختران پدر کشتۀ این سه سردار تجاوز کرده است،و حاضران با او از این بابت به نماز

 ایستادند و خداوند را شکر گفتند.

 

 برگرفته ازتاریخ و هنر

تاریخ و هنر در گذر زمان