نزديكترين تصاوير منظومه خورشيدي/ شب بخير خورشيد به مريخ

نزديكترين تصاوير منظومه خورشيدي/ شب بخير خورشيد به مريخ

کاوشگرهای مختلف آژانسهای فضایی اروپا و آمریکا در طول ماموریتهای خود موفق شده اند نزدیکترین تصاویری را که می توانند از اسرار منظومه شمسی پرده بردارند تهیه کنند. [ نجوم و اخترفيزيك ]

---

به گزارش خبرگزاري مهر، اين تصاوير را كاوشگرهاي اسا و ناسا در 5 سال اخير تهيه كرده اند. اين تصاوير را "رصدخانه سلطنتي لندن" با هدف وارد كردن آنها به رقابتهاي عكاس نجومي سال 2011 منتشر كرده است.

قمر ديون در ميان سايه هاي حلقه زحل- ديون در حدود هزار و 123 كيلومتر قطر دارد و در فاصله 377 هزار كيلومتري از سياره غول پيكر زحل حركت مي كند

حفره استيكني بر روي فوبوس كه بزرگترين قمر مريخ است

شب بخير مريخ- تصويري شگفت انگيز از غروب خورشيد در افق مريخ- اين عكس را روبات كاوشگر مريخ نورد "روح" (اسپيريت) در سال 2005 گرفته است

لكه بزرگ قرمز رنگ بر روي سياره مشتري- اين عكس را كاوشگر وياجر 2 گرفته است. اين لكه بزرگ سرخ رنگ، درواقع توفاني در ابعاد زمين است

ميماس، قمر زحل- اين تصوير را كاوشگر كاسيني گرفته است. كاسيني در سال 1997 براي رصد زحل و قمرهايش پرتاب شد

 

تیتان بزرگترین قمر زحل، لایه‌ای مایع زیر سطح جامد خود دارد

 

ستاره شناسان بلژیکی اعلام کردند احتمالا زیر سطح تلماسه های منجمد قمر تیتان، بزرگترین قمر سیاره زحل، اقیانوسی وسیع از مایعات قرار دارد. به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، پژوهشگران رصد خانه سلطنتی بلژیک پس از تحلیل و بررسی اطلاعات هفت ساله ای که سفینه فضایی کاسینی طی گردش در مدار تیتان به زمین مخابره کرده است، اعلام کردند با شکل گیری فرضیه جدید، تصویری تازه از ماهیت این سیاره پوشیده از متان منجمد در ذهن دانشمندان ترسیم می شود.
   به موجب نتایج این تحقیقات که قرار است در نشریه ستاره شناسی و فیزیک نجومی منتشر شود، میزان اینرسی قمر تیتان، یعنی اندازه انرژی مورد نیاز برای متوقف کردن حرکت این سیاره، حدود پنجاه درصد از انچه که بر اساس جسم مواد جامد این قمر براورد می شود بیشتر است. این مورد تنها در صورتی امکان پذیر خواهد بود که میزان چگالی و تراکم قمر در سطح بیشتر از مرکز باشد، مسئله ای که با درک و اطلاعات کنونی درباره نحوه شکل گیری سیارات و قمرها مطابقت پیدا نمی کند.
   احتمال جایگزین که تحت این شرایط بیشتر در ذهن دانشمندان شکل گرفته این است که چگالی قمر تیتان بطور کامل از مواد جامد نیست، بلکه حاوی حجم عظیمی از اقیانوس مایع زیر سطح تلماسه های منجمد ان از جنس متان است. به گفته پژوهشگران این فرضیه که تیتان لایه ای مایع زیر سطح جامد خود دارد، درست تر به نظر می رسد.
   به گفته آنها اگر بخواهیم حرکت تیتان را در مدار کنونی آن توجیه کنیم، چاره ای نداریم جز اینکه بر اساس اطلاعات موجود بگوییم لایه ای مایع زیر سطح منجمد خود دارد که موجب می شود انرژی کمتری برای توقف چرخش آن لازم باشد.

 

منبع: گروه جغرافیای تنکابن

بزرگ ترین های کیهانی

نشریه نیوساینتیست با بررسی پدیده‌های مختلف کیهانی به معرفی بزرگترین آنها در میان ستاره‌ها، سیاره‌ها، کهکشان‌ها و حفره‌های خلأ پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری مهر، بیشتر اوقات حد تصور انسان از عظمت جهان هستی دستخوش فراموشی می‌شود و به تدریج بزرگی برخی از رویدادهای طبیعی از یادها رفته و حتی گاه این رویدادها کوچک شمرده می‌شوند.

عظیم‌ترین اجرامی که در جهان وجود دارند را بر روی زمین نمی‌توان یافت، زیرا فراتر از مرزهای جو زمین، حقایقی وجود دارند که سیاره کوچک آبی در برابرشان ذره‌ای غیر قابل مشاهده است.

بزرگترین سیاره جهان

سیاره مشتری از نظر بزرگی بر دیگر سیاره‌های سامانه خورشیدی حکمرانی می‌کند، مانند بسیاری از سیاره‌هایی که ابعاد آنها از حد استاندارد گذشته است، مشتری نیز سیاره‌ای گازی است که از هلیوم و هیدروژن ساخته شده است، با این همه تا به حال سیاره‌ای گازی‌تر و عظیم‌تر از مشتری نیز کشف شده است، سیاره TrES-4 که در سال 2006 در مدار ستاره‌ای درخشان در فاصله هزار و 500 سال نوری از زمین کشف شد. قطر این سیاره 1.8 برابر سیاره مشتری بود و از این رو به عنوان بزرگترین سیاره‌ای شناخته می‌شد که تا به حال رصد شده است.
 

 

با این همه جرم این سیاره تنها 88 درصد از جرم کل مشتری است و  تراکم آن 0.2 گرم در سانتیمتر مکعب است که این تراکم آن را از چوب پنبه سبک تر می‌کند. از آنجایی که روند مطالعات علمی توقف ناپذیر است، رصدهای جدیدتر منجر به کشف سیاره‌ای بزرگتر شده است که از سیاره TrES-4 نیز بزرگتر است، سیاره WASP-17b در فاصله هزار سال نوری از زمین واقع شده و شعاع آن دوبرابر مشتری است، در حالی که جرم و تراکم آن نیمی از جرم مشتری محاسبه شده است.

بزرگترین سازه مصنوعی

تا زمانی که یک فضاپیمای غول پیکر و بیگانه در آسمان زمین مشاهده نشود، تا به امروز عظیمترین سازه مصنوعی جهان ایستگاه فضایی بین المللی است که 370 تن وزن داشته و 109 متر وسعت دارد.
 

 

بزرگترین کهکشان

بر اساس روند شکل گیری کهکشانها در مدل استاندارد، بزرگترین کهکشانها، کهکشانهای بیضی شکلی هستند که از برخورد کهکشانهای کوچکتر شکل می‌گیرند. بزرگترین نمونه کهکشان IC1101 است که در فاصله یک میلیارد سال نوری در مرکز خوشه کهکشانی Abell 2029 قرار گرفته است.
 

 

این کهکشان 6 میلیون سال نوری وسعت داشته و هزاران برابر از کهکشان راه شیری عظیمتر است.

بزرگترین حفره

عنوان بزرگترین حفره جهان به یک سیاهچاله عظیم اختصاص ندارد، بلکه به فضای تاریک وسیعتری خطاب می‌شود. در بزرگترین فضایی که تا کنون مورد بررسی قرار گرفته است، کهکشانها از دیواره‌ها و گره‌هایی در وسعت چند میلیون سال نوری ساخته شده است که حفره‌ای در میان آن قرار دارد.
 

 

بزرگترین حفره خلائی که تا به حال در میان یک کهکشان یافته شده، حفره‌ای است که در سال 2007 کشف شده و وسعتی برابر یک میلیارد سال نوری دارد. گمان می‌رود این حفره توخالی به واسطه برخورد بسیار نزدیکی با جهانی دیگر به وجود آمده باشد.

بزرگترین ستاره

در این جهان بزرگ ستاره‌ای به نام VY Canis Majoris در فاصله پنج هزار سال نوری از زمین وجود دارد که می‌تواند با ابعادی هشت میلیارد برابر ستاره سامانه خورشیدی، خورشید زمین را به راحتی ببلعد.
 

 

قطر تخمینی این ستاره سه میلیارد کیلومتر است، شعاعی که این ستاره را در رده معدود ستاره‌هایی قرار داده است که به فوق ابرستاره‌های سرخ شهرت دارند. با این همه بسیاری بر سر ابعاد این ستاره بحث دارند و آن را یک میلیارد کیلومتر محاسبه کرده‌اند.

منبع:

گروه جغرافیای دانشگاه یزد

سو سو زدن ستارگان

 

اگر از روی کره زمین ، ستارگان را مشاهده نمائیم، تمام آنها در حال درخشش به نظر می‌آیند. ظاهرا آنها نور خود را از دست می‌دهند و دوباره نورانی می‌شوند و در تمام مواقع در حال تغییر رنگ هستند. هر چه ستاره نسبت به افق کمتر باشد، سو سو زدن آن شدیدتر است. سو سو زدن ستاره نیز به وسیله وجود جو توضیح داده می‌شود. نوری که از ستاره خارج می‌گردد بیش از رسیدن به چشمهای ما از جو که حاوی توده‌های هوای سرد و گرم است عبور می‌کند چگالی هوا در هر ناحیه‌ای از جو به دمای آن بستگی دارد.

ادامه نوشته

تنگه برینگ

تنگه برینگ (به انگلیسی: Bering Strait) به پیکر آبی گویند که آلاسکا را از منتهی‌الیه شرقی سیبری جدا می‌کند. عرض این تنگه در حدود ۵۶ کیلومتر است. دو جزیره دیومد بزرگ (متعلق به روسیه) و دیومد کوچک (متعلق به آمریکا) تقریبا در میان این تنگه قرار دارند. نام این تنگه به افتخار دریانورد دانمارکی (برینگ) که در خدمت دربار روسیه تزاری بود و آلاسکا را کشف نمود انتخاب شد. دماغه دژنو در طرف سیبری و دماغه پرینس آو ویلز در طرف آلاسکای این تنگه قرار دارد. این تنگه دریای چوکچی (بخشی از اقیانوس منجمد شمالی) در شمال را با دریای برینگ (بخشی از اقیانوس آرام) در جنوب به هم می‌پیوندد. برینگ یکی از بزرگترین دریانوردان و مکتشفین قرن هجدهم میلادی بود که در زندگی خود بارها و بارها طول و عرض دریاها و اقیانوس ها را پیمود. وی در 30 اوت 1740 موفق شد تنگه برینگ را که حد فاصل آلاسکا و سیبری روسیه است کشف کند. این تنگه به پاس شجاعت و سخت کوشی ویتوس برینگ، تنگه برینگ نام گرفته است.       منبع: http://dirinerooz.blogfa.com/

عجایب هفت گانه

ادامه نوشته

چرا ژاپنی ها در جریان زلزله و سونامی مغازه ها را غارت نکردند؟

 

پس از زلزله ژاپن با خسارات جانی و مالی فراوانی مواجه شد؛ کشته شدن افراد بسیار، بی‌خانمانی، از دست دادن دست یا پا، و… اما مردم ژاپن علی رغم این مصیبت رخ داده هنوز دست تعدی به سوی غارت اموال دیگران نگشوده‌اند…

 

ادامه نوشته

سد تهم در زنجان